Zapobieganie

Leczenie. Lekiem z wyboru jest chloromycetyna. Podaje się ją dzieciom w dawce 50 mg na kg wagi na dobę w podzielonych 4 porcjach przez okres gorączki i przez jeszcze 2-3 dni po jej spadku. W razie nawrotu duru brzusznego zaleca się identyczne postępowanie. W razie ciężkiego przebiegu choroby i dłużej utrzymującej się gorączki stosuje się nieraz leczenie uzupełniające kor- tykosterydami: podaje się enkorton w dawce 1-2 mg na kg wagi na dobę. Bezpieczniejsze jest utrzymanie dziecka w łóżku przez okres około 2 tygodni od spadku gorączki. Ograniczenia w diecie dotyczą tylko produktów spożywczych ciężko strawnych, tłustych, zawierających dużo błonnika. Właściwe pielęgnowanie chorego dziecka pozostaje nadal podstawowym warunkiem pomyślnego wyleczenia (jama ustna, skóra).

Zapobieganie. Chory na dur brzuszny podlega przymusowej hospitalizacji. Izolację w szpitalu przerywa się po ustąpieniu objawów klinicznych i po 2-krot- nym ujemnym badaniu bakteriologicznym wydalin. Osoby dorosłe i dzieci, które miały kontakt z chorym nie podlegają izolacji, pozostają jednak pod obserwacją epidemiologiczną przez 30 dni. Podstawową zasadą w zapobieganiu durowi brzusznemu obok izolacji chorego jest stały nadzór nad uporczywymi nosicielami zarazka oraz systematyczne badanie na nosicielstwo pracowników zatrudnionych w opiece nad dziećmi i w zakładach produkcji środków spożywczych. Podstawową również zasadą w zapobieganiu durowi brzusznemu jest podniesienie poziomu czystości osobistej ludności, ochrona przed zakażeniem produktów spożywczych, wody. Szczepienia powinny być tylko czynnikiem współdziałającym w zapobieganiu durowi brzusznemu.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.