Uwagi ogólne

Po zapoznaniu się z podstawowymi zagadnieniami serologicznego zróżnicowania w obrębie krwinek czerwonych (grupy krwi) oraz ze związanymi z tym zróżnicowaniem zjawiskami immunologicznymi, omówione zostaną z kolei zjawiska wchodzące w zakres immunohematologii.

Przedmiotem badań tej gałęzi nauki są mechanizmy odpornościowe ustroju skie-rowane przeciwko własnym elementom komórkowym krwi lub specyficznym białkom surowicy. Zanim jednak do tego przejdziemy, należy jeszcze uzupełnić wiadomości dotyczące zróżnicowania antygenowego pozostałych elementów morfoty- cznych krwi, tj. krwinek białych i krwinek płytkowych.

Podobnie jak krwinki czerwone, również i krwinki białe charakteryzuje swoista budowa antygenowa i związane z nią zjawiska immunologiczne, stwierdzane na pod-stawie badań serologicznych. Postęp metod badawczych w dziedzinie immunohema-tologii, szeroko zakrojone prace doświadczalne prowadzone w tej dziedzinie przez licznych badaczy pozwoliły na stwierdzenie obecności antygenów układu ABO w leu-kocytach, jakkolwiek są one w tych krwinkach słabiej wyrażone, aniżeli w krwinkach czerwonych. Leukocyty posiadają ponadto swoiste antygeny leukocytarne, właściwe tylko tym komórkom. Nie posiadają one natomiast antygenu D, typowego dla zespołu Rh. W surowicy krwi stwierdza się, w określonych przypadkach, obecność przeciwciał antyleukocytarnych. Przeciwciała antyleukocytarne wykrywa się za pomocą metod serologicznych, takich jak np. aglutynacja, precypitacja z określonymi frakcjami komórkowymi krwinek białych, leuko-fagocytoza (na temat której czytelnik znajdzie dokładniejsze dane w dalszej części rozdziału) i in. Badania nad immunologią krwinek białych pozostają nadal w kręgu zainteresowania klinicystów, a metody, jakimi posługują się oni w swoich badaniach •- ze względu na wysoce specjalistyczny charakter – nie weszły jeszcze do rzędu badań rutynowych.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.