Układ ABO

Odkrycie grup krwi u ludzi wiąże się z nazwiskiem badacza wiedeńskiego Karola Landsteinera (1900 r.). Pierwsza jego obserwacja polegała na stwierdzeniu, że w pew-nych przypadkach, po zmieszaniu czerwonych krwinek jednego człowieka z surowicą drugiego, zachodzi zjawisko zlepiania się krwinek czerwonych (hemaglutynacja). Dalsze badania nad tym zagadnieniem prowadzili niezależnie od Landsteinera – Czech Janski (1907 r.) oraz Amerykanin Moss (1909 r.).

Okazało się, że ludzi można podzielić na 4 grupy pod względem przynależności do określonej grupy krwi. Przynależność taka jest dla danego człowieka cechą wysoce swoistą, stałą i niezmienną przez całe życie oraz warunkuje jego swoistość immuno-logiczną. Każdy z wymienionych badaczy oznaczał jednak poszczególne grupy krwi według swoistej metody, co uniemożliwiało jednolite, ogólne porozumienie w tej dziedzinie.

Dopiero w roku 1927 Komitet Higieny Ligi Narodów uznał jako jedynie obowią-zującą w układzie międzynarodowym nomenklaturę opracowaną przez Dungera i Hirszfelda. Podział ten obejmuje 4 główne grupy krwi, oznaczone na podstawie an-tygenów grupowych, a mianowicie: 0 (zero), A, B oraz AB.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.