TULAREMIA

Tularemia jest ostrą chorobą zakaźną. Zarazek, Pasteurella tularensis, jest drobną pałeczką Gram-ujemną, wykazującą szczególne powinowactwo do układu limfatycznego człowieka.

Epidemiologią. Głównym źródłem zakażenia człowieka są zwierzęta, zwłaszcza futerkowe, głównie zające, wiewiórki, króliki przenosicielami zakażenia mogą być kleszcze. Człowiek zakaża się jednak najczęściej przez bezpośredni kontakt z chorym zwierzęciem, stąd w pewnej mierze jest. to choroba odzwierzę- ća, zawodowa, najczęściej myśliwych, handlarzy skórek, hodowców zwierząt futerkowych. Dzieci chorują na tularemię wyjątkowo rzadko. Wrotami zakażenia jest zwykle uszkodzona skóra, rzadziej spojówki, śluzówki, przewód pokarmowy, układ oddechowy. Okres wylęgania wynosi około 3-5 dni.

W Polsce opisane były niewielkie epidemie tej choroby, zwłaszcza na Mazurach i w województwie szczecińskim. Przebieg kliniczny. Choroba występuje pod różnymi postaciami klinicznymi. Rozróżnia się postać dymieniczą, płucną i durową. Najczęściej występuje postać dymieniczą z gorączką, silnym obrzmieniem węzłów chłonnych obwodowych

Rozpoznanie ustała się na podstawie wywiadów i często ostrym zapaleniem spojówek. Objawom tym może towarzyszyć angina (postać anginowo-dymienicza). Węzły chłonne są twarde, bolesne i często ulegają zropieniu (postać wrzodziejąco-dymienicza). Rzadsze postacie choroby to zespół durowy z zajęciem węzłów chłonnych krezki lub zespół płucny z zajęciem węzłów chłonnych klatki piersiowej.

Rozpoznanie ustała się na podstawie wywiadów (kontakt ze zwierzętami fu-terkowymi, zwłaszcza z zającami, królikami, wiewiórkami), objawów klinicznych oraz za pomocą odczynów serologicznych. Najpowszechniej stosowany jest odczyń zlepny (w 2-3. tygodniu choroby miano w wysokości 1 : 50 – 1 : 100 jest wiążące diagnostycznie). Zwykle w celach diagnostycznych wykonywana jest

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.