Tasiemiec wieńcowy

Tasiemiec wieńcowy (Echinococcus granulosus) pasożytuje w formie dojrzałej u zwierząt mięsożernych (psy, koty, wilki itp.). Człowiek jest jednym z wielu żywicieli pośrednich, u których występuje postać larwalna (bąblowiec). Do zakażenia dochodzi poprzez kontakt z zakażonymi tym tasiemcem zwierzętami, w których kale znajdują się jaja tego tasiemca. Jeżeli jaja tasiemca dostaną się do przewodu pokarmowego człowieka, to w dwunastnicy wylęgają się z nich zarodki, które po przedostaniu się do jelita cienkiego przenikają poprzez jego ścianę do naczyń chłonnych i krwionośnych, a stąd są przenoszone do poszczególnych narządów ustroju, najczęściej do wątroby, płuc, mózgu.

Po przeniknięciu do narządu zarodki przetwarzają się powoli w maleńkie, zawierające wodniczki torbiele (cysty, które stopniowo powiększają się). Jama torbieli wypełniona jest płynem. Na wewnętrznej błonie torbieli tworzą się bardzo liczne „główki” zwane też czerwiochami (scolices), które odrywają się od ściany torbieli i pływają w płynie cysty, przekształcając się stopniowo w, samodzielne pęcherzyki. W fazie pęknięcia torbieli wskutek ucisku lub uderzenia, płyn torbieli rozlewa się, a czerwiochy mogą się sadowić na pobliskich błonach i narządach, prowadząc do rozsiania zakażenia.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.