Oznaczanie antygenów układu Rh

Do oznaczania cechy Rh służą wzorcowe surowice, a przede wszystkim surowica zawierająca przeciwciała anty-Rli+ (D). Zasada oznaczania cechy Rh polega na działaniu na krwinki badane surowicą wzorcową anty-Rh+ (D) dodatni wynik próby, tzn. odczyn zlepny krwinek (aglutynacja) pod wpływem surowicy anty-Rh+ (D), oznacza, że dany osobnik posiada antygen D, czyli należy do grupy Rh(+). Ujemny wynik próby, tzn. brak wystąpienia odczynu zlepnego krwinek pod wpływem surowicy anty-Rh+ (D), oznacza, że dany osobnik nie posiada antygenu D, czyli należy do grupy Rh(-).

Dla celów praktycznych podstawę zaliczenia badanej krwi do grupy Rh+ lub Rh- stanowi stwierdzenie występowania łub braku antygenu D w jej krwinkach dla celów krwiodawstwa u biorców krwi oznacza się wyłącznie antygen D, u dawców D(-) również antygeny C i E.

W celu oznaczenia antygenów Rh posługujemy się następującymi odczynami: 1) odczyn koloidowy, 2) odczyn papainowy, 3) pośredni odczyn antyglobulinowy.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.