„Glob” nie fagocytowany leżący pozakomórkowo

Od pacjenta pobiera się 10 ml krwi z żyły łokciowej, bez dodatku antykoagulantów do krwi, po czym krew odstawia się do cieplarki o temp. 37stopni na 2 godziny. Jest to okres konieczny do powstawania skrzepu. Utworzony skrzep przeciera się przez si- teczko druciane, którego oczka mają średnicę ok. 1 mm. Przetartą, płynną masę odwirowuje się przez 10 minut przy 3 000 obr./min.

Po odwirowaniu na powierzchni płynu osadza się-jak zawsze przy wirowaniu płynnej krwi – szarobiała warstewka, złożona z leukocytów. Warstwę tę zbiera się delikatnie pipetą pasterowslcą i sporządza z niej kilka rozmazów na dokładnie odtłuszczonych szkiełkach przedmiotowych. Preparaty barwi się i ogląda, według wskazań podanych niżej.

b) Odczyn LE z krwi heparynowanej powinien być wykonywany u osób, u których stwierdza się leukopenię. Od pacjenta pobiera się, jak wyżej, 10 ml krwi, do której dodaje się 2-4 krople heparyny. Krew odstawia się do cieplarki o temp. 37stopni na dwie godziny i z kolei odwirowuje przez 10 minut przy 2 000 obr./min. Z osadu powstałego na powierzchni płynu sporządza się preparaty jak poprzednio.

Pośredni odczyn LE polega na następującym zjawisku: po zmieszaniu surowicy osobnika chorego, u którego przewiduje się obecność czynnika LE (tzn. specyficznej gamma-globuliny), z krwią osobnika zdrowego, wywołuje się u tego ostatniego pojawienie się komórek LE. Odczyn ten wykonuje się u ludzi, u których bezpośredni odczyn LE daje wynik ujemny, tzn. nie udaje się stwierdzić komórek LE.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.