Glista psia

Glista psia (Toxocara canis, Larva migrans), podobnie jak i glista ludzka, może spowodować zakażenie u człowieka zdarza się to jednak znacznie rzadziej i to prawie wyłącznie u małych dzieci (bliski kontakt z psem, brudne ręce)

Cykl rozwoju tej glisty w ustroju człowieka jest nieco odmienny od cyklu roz-wojowego glisty ludzkiej. Jaja glisty psiej dochodzą jedynie do stadium larw, które umiejscawiają się w wątrobie lub w płucach, powodując powstanie ognisk martwiczych. Po dłuższym czasie larwy ulegają zniszczeniu lub zwapnieniu nigdy nie przedostają się do jelit, aby uzyśkać pełną postać rozwojową. Wzrost eozy- nofilii w’ zakażeniu glistą psią utrzymuje się długo – miesiącami, a nawet latami, aż do pełnego zniszczenia larw.

Objawy kliniczne są najczęściej słabo zaznaczone (czasem ból głowy, uczucie osłabienia, pokrzywki uczuleniowe, nacieki lófflerowskie w płucach) lub w ogóle może ich brakować.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.