Glista ludzka

Glista ludzka (Ascaris lumbńcoides) wywołująca chorobę zwaną glistnicą jest dużym robakiem obłym przebywającym w świetle jelita cienkiego. Długość samca wynosi około 15′-25 cm, samicy 40-42 cm. Samiec ma tylny koniec zakrzywiony w kierunku brzusznym.

Człowiek jest jedynym żywicielem glisty ludzkiej zakażenie tym robakiem wśród ludzi jest dość częste za pośrednictwem środowiska” zewnętrznego (gleba, woda, świeże jarzyny, owoce). Zakażeniu ulegają najczęściej dzieci, przenosząc do ust jaja glist. Cykl rozwoju glisty ludzkiej jest następujący: połknięte jaja dostają się do żołądka i jelit, gdzie po kilku godzinach przechodzą w stadium I – larwy, która poprzez naczynia chłonne lub krwionośne jelit dostaje się do żyły wrotnej, stamtąd do wątroby, a z kolei przez.tętnicę płucną — do płuc. Następnie larwy rozrywają pęcherzyki płucne i już zwykle w II lub III stadium rozwojowym przechodzą do oskrzeli, tchawicy i jamy ustnej, po czym ponownie połknięte – wracają do jelit. Tu dojrzewają dc stadium dorosłych glist wydalających jaja. Czas od zakażenia do okresu pojawiania się jaj w kale wynosi około 70 dni. Z płuc małe larwy (20 mikronów) mogą też być przeniesione do innych tkanek. Zdarza się to na szczęście bardzo rzadko.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.