Bezpośredni odczyn antyglobulinowy

Bezpośredni odczyn antyglobulinowy ma na celu wykrycie, czy krwinki badanego osobnika zostały uczulone in vivo, czyli bezpośrednio w ustroju, przeciwciałami nie-kompletnymi. Badaniu podlegają tu zatem krwinki, pobrane bezpośrednio od badanego (z reguły jest to niemowlę z klinicznymi objawami choroby hemolitycznej).

Jakościowy bezpośredni odczyn antyglobulinowy wykonuje się następująco: Na szkiełko przedmiotowe nakłada się 2 krople zawiesiny badanych krwinek nie uczulonych, przygotowanych jak w pkt 2 a (krwinki nie uczulone 3-krotnie płukane). Jedną kroplę miesza się z wzorcową surowicą antyglobulinową, drugą zaś kroplę z fizjologicznym roztworem NaCl. Tak przygotowaną próbę umieszcza się, po wy-mieszaniu kropli, w wilgotnej komorze i inkubuje przez 15 minut w temperaturze pokojowej.

Odczytywanie i interpretacja wyników próby – według zasad podanych niżej, przy odczynie ilościowym. Przy użyciu mocnych surowic antyglobulinowych bardzo istotne jest posługiwanie się surowicą w różnych rozcieńczeniach, co pozwala m.in. na stwierdzenie siły uczulenia badanych krwinek. Badanie to określane jest jako ilościowy bezpośredni odczyn antyglobulinowy, który wykonuje się następująco:

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.